जिब्रो छेडेर महाद्वीप बोकी पार गरे ‘मध्यपुरथिमि–भक्तपुरसम्मको यात्रा’
भक्तपुर, २३ भदौ — मध्यपुरथिमिबाट सुरु भएको ऐतिहासिक जिब्रो छेड्ने जात्रा यस वर्ष पनि निकै धुमधामका साथ सम्पन्न भएको छ। भाद्र शुक्ल पूर्णिमाको साँझ दिगु भैरब अगाडिको डबलीमा भीड जम्मा भइरहँदा ३८ वर्षीय वीरेन्द्रभक्त गजू श्रेष्ठले १० इन्च लामो फलामको सियोले जिब्रो छेडेर ४० किलो तौलको महाद्वीप बोकी भक्तपुरसम्मको यात्रामा पाइला चाल्नुभयो।
राति ८ः३० बजे दिगु भैरब अगाडिको विधिपूर्वक पूजा गरेर सुरु भएको यात्रा मध्यपुरथिमि, राधेराधे, सल्लाघारी हुँदै भक्तपुरको दरबार स्क्वायर, पाँचतले मन्दिर, दत्तात्रय मन्दिर र नवदुर्गा मन्दिरसम्म पुग्यो। करिब १६ किलोमिटर लामो धार्मिक यात्रापछि बिहान ४ बजे बालकुमारी मन्दिरमा फर्किएर परम्पराअनुसार सियो निकालेर जात्रा विसर्जन गरियो।
३५० वर्ष पुरानो भनिने यो जात्रा २०२६ सालपछि लोप भएको थियो। २०५० सालमा स्थानीय कृष्णनानी श्रेष्ठले पुनर्जीवन दिलाएपछि फेरि निरन्तरता पाएको हो। पछिल्ला वर्षहरूमा वीरेन्द्रभक्त गजू र बालकराम श्रेष्ठले पालैपालो जिब्रो छेड्दै मध्यपुरथिमिदेखि पशुपतिनाथसम्म २६ किलोमिटरसम्म यात्रा गरेर जात्राको परम्परा जीवित राख्दै आएका छन्।
७२ वर्षीय नाय पःमा श्यामकाजी श्रेष्ठका अनुसार अहिलेसम्म ३५० भन्दा बढी व्यक्तिले यो विधिमा सहभागी भइसकेका छन्। “म बाल्यकालदेखि नै यो जात्रा देख्दै आएको हुँ, एकैपटक १७ जनाले जिब्रो छेडेको पनि सुनेको छु,” उहाँले सम्झनुभयो।
परम्पराअनुसार भूतप्रेत, रोगरोगान र विपत्ति टार्नका लागि एक साहसी व्यक्तिले जिब्रो छेडेर नगर परिक्रमा गर्ने चलन थियो। यसरी महाद्वीप बोकेर नगर परिक्रमा गर्दा बस्तीमा शान्ति, सुरक्षा र समृद्धि आउँछ भन्ने विश्वास रहँदै आएको छ।
जात्रा सञ्चालनमा करिब आठ लाख रुपैयाँ खर्च हुने अनुमान छ। यस वर्ष पनि मध्यपुरथिमि नगरपालिकाले तीन लाख र वाग्मती प्रदेशले दुई लाख सहयोग गरेको छ। बाँकी रकम स्थानीयवासी र समितिका सदस्यहरूले स्वेच्छिक योगदानबाट जुटाएका छन्।
जिब्रो छेड्ने यो अनौठो परम्परा केवल धार्मिक विश्वासमा सीमित छैन, यसले मध्यपुरथिमि र भक्तपुरको सांस्कृतिक पहिचानलाई जीवन्त राखेको छ। नगरप्रमुख सुरेन्द्र श्रेष्ठका अनुसार जात्राले धार्मिक पर्यटनलाई आकर्षित गर्ने सम्भावना बढाएको छ।
मध्यपुरथिमिको जिब्रो छेड्ने जात्रा केवल श्रद्धा र साहसको प्रतीक मात्र होइन, यो परम्परा इतिहास, संस्कृति र सामुदायिक एकताको जगेर्ना गर्ने महत्वपूर्ण धरोहर बनेको छ।
